Raniberl 300 mg 20 tabletek

Jest to lek na receptę, niedostępny w sprzedaży wysyłkowej. Sposób realizacji recepty i zakupu leku znajduje się w dziale: REALIZACJA RECEPT

Skład: 1 tabletka powlekana zawiera 300 mg ranitydyny.

Działanie: Antagonista kompetycyjny receptora histaminowego H2. Hamuje wydzielanie kwasu solnego przez komórki okładzinowe błony śluzowej żołądka zarówno w fazie spoczynkowej, jak i po pobudzeniu histaminą, gastryną, pentagastryną, insuliną, cholinomimetykami, kofeiną lub pokarmem. Silnie hamuje wydzielanie nocne. W dawkach terapeutycznych nie hamuje enzymów mikrosomalnych w wątrobie. Nie wpływa na wytwarzanie śluzu i wydzielanie enzymów trzustkowych. Po podaniu doustnym dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Po 2 h osiąga maksymalne stężenie we krwi. Działa około 12 h. Jest wydalany z moczem, w 50% w postaci nie zmienionej. Przenika przez barierę łożyska i do mleka matki.

Wskazania: Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy. Zapalenie przełyku wywołane refluksem żołądkowo-przełykowym. Zespół Zollinger-Ellisona.

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na ranitydynę lub pozostałe składniki preparatu. W ciąży stosować jedynie w przypadku bezwzględnej konieczności. Okres karmienia piersią. Nie podawać dzieciom poniżej 10 r.ż. (dzieci 10-14 r.ż. - stosować tylko w przypadku bezwzględnej konieczności). Ostrożnie stosować w zaburzeniach czynności wątroby i nerek.

Niepożądane efekty: Bóle mięśniowe i stawowe, zmiany skórne, ból i zawroty głowy, biegunka lub zaparcie, nudności, nadmierne pobudzenie, halucynacje (u osób w podeszłym wieku), przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz, splątanie i niewyraźne widzenie, głównie u osób w podeszłym wieku lub z niewydolnością nerek. Odnotowano przypadki zapalenia wątroby z żółtaczką lub bez, wypadania włosów, zmiany obrazu krwi (leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza, aplazja szpiku kostnego). Rejestrowano bradykardię, tachykardię i blok przedsionkowo-komorowy. U osób przyjmujących duże dawki odnotowano przypadki ginekomastii, braku miesiączki, zaburzenia libido. Bardzo rzadko występują ostre reakcje alergiczne ze wstrząsem włącznie.

Interakcje: Ranitydyna zmniejsza wchłanianie ketokonazolu. Leki zobojętniające sok żołądkowy lub działające osłaniająco na błonę śluzową żołądka zmniejszają wchłanianie ranitydyny - należy je stosować co najmniej 2 h po przyjęciu preparatu. Podczas podawania dużych dawek ranitydyny może dojść do zmniejszenia wydalania i zwiększenia stężenie prokainamidu we krwi. Obserwowano pojedyncze przypadki interakcji ranitydyny z glipizydem, metoprololem, nifedypiną, metforminą, fenytoiną.

Dawkowanie: Doustnie. Czynna choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy: 2 razy 150 mg lub 300 mg po kolacji lub przed snem; leczenie trwa zazwyczaj 4 tyg., może być przedłużone do 8 tyg. Zapalenie przełyku wywołane refluksem żołądkowo-przełykowym: 2 razy 150 mg lub 300 mg po kolacji lub przed snem, maksymalnie przez 8-12 tyg. Zespól Zollinger-Ellisona: początkowo 150 mg 3 razy na dobę, w razie potrzeby dawkę można zwiększyć i podawać 600-900 mg na dobę w 2-3 dawkach. Dawka maksymalna wynosi 6 g na dobę. Lek należy przyjmować podczas posiłku.

Uwagi: Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć złośliwy charakter zmian. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę należy zmniejszyć w zależności od klirensu kreatyniny (przy klirensie poniżej 50 ml/min, dawkę dobową należy zmniejszyć do 150 mg). Pacjentom dializowanym lek należy podawać po dializie.